Hallo Allemaal,

Dit is hem dan, de laatste blog. Ik ben intussen alweer een weekje thuis en begin zo langzamerhand weer te wennen aan het Nederlandse leventje. En geloof me het was behoorlijk wennen toen ik weer net thuis was. Van ‘Waar laten wij de lege limonade flessen ookalweer’ tot ‘Wat is het plafond hier hoog’ en ‘Wat is de badkamer wit!’. In ons appartementje in Zweden ging dat toch allemaal net even anders. Het is ook erg apart dat iedereen weer ‘gewoon’ Nederlands praat, ik kan alles ineens weer verstaan. EN iedereen kan mij weer zonder problemen verstaan.

Het laatste weekje in Stockholm bestond vooral uit leuke dingen doen, uit eten gaan, koffers inpakken en afscheid nemen van alle geweldige mensen die ik daar heb ontmoet. Toch erg apart als je bedenkt dat je een aantal van die mensen waarschijnlijk nooit meer gaat zien. Al heb ik wel afgesproken meerdere mensen te gaan bezoeken, ookal wonen ze aan de andere kant van de wereld. Zien we dat toch ook weer eens.

Koffers pakken was een ander drama want ik ben erachter gekomen dat je in een half jaar toch wel heel veel spullen bij elkaar spaart. Ik had al een extra koffer bijgeboekt, maar nog steeds was het onmogelijk om alles mee terug te nemen. Bij elkaar heb ik denk ik tien kilo aan spullen weggedaan. Gelukkig stond hier in Nederland ook weer een lading spullen op me te wachten.

Nog even een officieel puntje, al wat ik daar in Stockholm aan school heb gedaan, heb ik gehaald. Dus mijn twee engelse vakken en twee cursussen Zweeds heb ik met een voldoende afgesloten. Ik hoef in augustus dus niet terug voor een herkansing en heb dus vanzelfsprekend mijn hele minor gehaald! Yes!

Zondag 10 juni was het dan toch echt tijd om naar ‘huis’ te gaan, we hebben een rustige terugreis gehad, de metro, bus en het vliegtuig gingen allemaal op tijd en zonder problemen hingen we in de lucht. Op het vliegveld in Eindhoven stonden pap en mam op me te wachten en daarna zijn we zo snel mogelijk naar huis gereden. Onderweg zijn we nog even snel uit eten geweest, Belgische frietjes! Ja dat kennen ze daar in Zweden niet, en jullie zullen het wel herkennen, als je het niet meer hebt, dan weet je wat je mist. Oh wat waren ze lekker! Eenmaal thuis kwam de grote verassing. Ik wist dat er een feestje gepland was die avond, maar niet dat het zo een groot feestje zou worden. Het hele huis versierd met Zweedse en Nederlandse kleuren en zo’n vijftig mensen op bezoek! Bij deze wil ik iedereen bedanken die op mijn ‘Welcome Home’ feestje zijn geweest. Dankjewel voor alle lieve kaartjes, cadeautjes enz. Ik vond het super leuk! Heb niet met iedereen kunnen praten omdat het zo druk was, sorry daarvoor. Maar ik vond het geweldig dat jullie er allemaal waren!

Ook wil ik jullie bedanken voor het lezen van mijn blog en de reacties die jullie geven, toch altijd leuk om te weten dat jullie het daadwerkelijk lezen. Dankjewel voor de vele kaartjes en berichtjes die ik heb ontvangen in Zweden. Om mijn afgelopen half jaar samen te vatten kan ik zeggen dat ik een geweldige tijd heb gehad, ik heb zoveel mooie dingen gezien en meegemaakt, dit had ik voor geen goud willen missen!

Vi ses! Of on het Nederlands, Tot ziens! En zoals we hier in Achtmaal zeggen; Houdoe!