Ik ben weer thuis!
Hallo Allemaal,
Dit is hem dan, de laatste blog. Ik ben intussen alweer een weekje thuis en begin zo langzamerhand weer te wennen aan het Nederlandse leventje. En geloof me het was behoorlijk wennen toen ik weer net thuis was. Van ‘Waar laten wij de lege limonade flessen ookalweer’ tot ‘Wat is het plafond hier hoog’ en ‘Wat is de badkamer wit!’. In ons appartementje in Zweden ging dat toch allemaal net even anders. Het is ook erg apart dat iedereen weer ‘gewoon’ Nederlands praat, ik kan alles ineens weer verstaan. EN iedereen kan mij weer zonder problemen verstaan.
Het laatste weekje in Stockholm bestond vooral uit leuke dingen doen, uit eten gaan, koffers inpakken en afscheid nemen van alle geweldige mensen die ik daar heb ontmoet. Toch erg apart als je bedenkt dat je een aantal van die mensen waarschijnlijk nooit meer gaat zien. Al heb ik wel afgesproken meerdere mensen te gaan bezoeken, ookal wonen ze aan de andere kant van de wereld. Zien we dat toch ook weer eens.
Koffers pakken was een ander drama want ik ben erachter gekomen dat je in een half jaar toch wel heel veel spullen bij elkaar spaart. Ik had al een extra koffer bijgeboekt, maar nog steeds was het onmogelijk om alles mee terug te nemen. Bij elkaar heb ik denk ik tien kilo aan spullen weggedaan. Gelukkig stond hier in Nederland ook weer een lading spullen op me te wachten.
Nog even een officieel puntje, al wat ik daar in Stockholm aan school heb gedaan, heb ik gehaald. Dus mijn twee engelse vakken en twee cursussen Zweeds heb ik met een voldoende afgesloten. Ik hoef in augustus dus niet terug voor een herkansing en heb dus vanzelfsprekend mijn hele minor gehaald! Yes!
Zondag 10 juni was het dan toch echt tijd om naar ‘huis’ te gaan, we hebben een rustige terugreis gehad, de metro, bus en het vliegtuig gingen allemaal op tijd en zonder problemen hingen we in de lucht. Op het vliegveld in Eindhoven stonden pap en mam op me te wachten en daarna zijn we zo snel mogelijk naar huis gereden. Onderweg zijn we nog even snel uit eten geweest, Belgische frietjes! Ja dat kennen ze daar in Zweden niet, en jullie zullen het wel herkennen, als je het niet meer hebt, dan weet je wat je mist. Oh wat waren ze lekker! Eenmaal thuis kwam de grote verassing. Ik wist dat er een feestje gepland was die avond, maar niet dat het zo een groot feestje zou worden. Het hele huis versierd met Zweedse en Nederlandse kleuren en zo’n vijftig mensen op bezoek! Bij deze wil ik iedereen bedanken die op mijn ‘Welcome Home’ feestje zijn geweest. Dankjewel voor alle lieve kaartjes, cadeautjes enz. Ik vond het super leuk! Heb niet met iedereen kunnen praten omdat het zo druk was, sorry daarvoor. Maar ik vond het geweldig dat jullie er allemaal waren!
Ook wil ik jullie bedanken voor het lezen van mijn blog en de reacties die jullie geven, toch altijd leuk om te weten dat jullie het daadwerkelijk lezen. Dankjewel voor de vele kaartjes en berichtjes die ik heb ontvangen in Zweden. Om mijn afgelopen half jaar samen te vatten kan ik zeggen dat ik een geweldige tijd heb gehad, ik heb zoveel mooie dingen gezien en meegemaakt, dit had ik voor geen goud willen missen!
Vi ses! Of on het Nederlands, Tot ziens! En zoals we hier in Achtmaal zeggen; Houdoe!
Stockholm is nog steeds te gek!Ik vermaak me hier nog wel even....
Hej
Het is weer ff geleden, een maand om precies te zijn, dat ik weer wat van me heb laten horen. Dus heeft moeders me vriendelijk/dringend verzocht maar weer eens iets op mijn blog te zetten. De deadline was dinsdag voor middernacht. Mam, ik heb het gehaald! Nou vooruit dan, schijnbaar vinden jullie het allemaal erg leuk om te weten hoe het hier gaat. Eigenlijk heb ik daar maar een woord over te zegen, goed. Of misschien twee, heel goed. In die maand zonder blog heb ik erg veel gedaan, eigenlijk te veel om op te noemen maar we gaan een poging wagen.
Ik ben onder andere naar een concert geweest, van Veronica Maggio, een Zweedse zangers. Zeker de moeite waard om even op youtube te beluisteren, ook al is het dan in het Zweeds. Het concert wat ze hier in Stockholm gegeven heeft was samen met ‘Sveriges Radio Symphony Orchestra’ kortom het nationaal symphonie orkest van Zweden. En ik kan melden dat dat erg gaaf was!
Ook ben ik nog een weekendje op vakantie geweest. Naar Gotland. Vorige keer vertelde ik dat daar DE villa kakelbont staat, en ik kan jullie melden, ik ben op bezoen geweest bij Pippi! Jammer dat ze niet thuis was, letterlijk dan. Voor de duidelijkheid staat deze villa in een soort uit te kluiten gewassen speeltuin of een mini pretpark, maar net hoe je het wil noemen. Op de laatste dag van mijn tripje hadden we een vrije middag in de stad Visby en besloten we met een stel meiden bij Pippi op bezoek te gaan. Probleem nummer een was dat er geen bus reed en we naar Kneippbyn moesten, dus zo’n 5 kilometer lopen. Vastbesloten gingen we op weg, eenmaal aangekomen zakte de moed toch wel in onze schoenen toen bleek dat het hele pretpark/speeltuin niet eens open was, hoogseizoen in Zweden begint in Juni en geen dag daarvoor gaan de echt touristische attracties open. BALEN! Echter zagen wij bij de dichte ingang een groen dakje, villa kakelbont!, en besloten we even om het hek heen te lopen. Als je dan een achteringang tegenkomt, waarvan het hek openstaat, tja dan ga je natuurlijk naar binnen. Dus ik kan melden, ik ben er geweest, ik heb de villa gezien, alleen was Pippi niet thuis jammer genoeg. Desalniettemin voelde ik me toch weer even een jaar of 5 toen in op de veranda stond.
Verder heb ik op Gotland het graf van Ingmar Bergman gezien, beroemde regisseur. Hebben we een kerk bezocht en hebben we geslapen in kleine huisjes die me aan Center Parks deden denken. Wel een leuk detail was dat deze huisjes aan het strand lagen. Had in het foldertje gelezen dat je een erg mooie wandeling door de duinen kon doen. Nou dat leek ons wel wat. Ik geloof dat je als Nederlandse niet meer zo snel opkijkt van een duin. Zeker niet als het simpele zandbultjes van amper anderhalve meter hoog zijn met een plukje gras erop. Dan is die klim die je in Zeeland af en toe moet maken om met je koelbox, klapstoel en emmertje bovenaan te komen toch imposanter.
Afgelopen week had ik weer bezoek. Pap en Mam voor de tweede keer, al was het voor Pa de derde keer eigenlijk, maar laten we zeggen de tweede geplande keer. En we hadden een feestje te vieren want ik mag Meneer Gommers nu officieel ‘ouwe’ noemen of ‘Abraham’ allebei leuk. Als cadeau had ik een etentje geregeld waarvan ik dacht dat ie het wel leuk zou vinden. We zijn op een boot gaan eten, onbeperkt garnalen. Ondertussen zijn we nog aangemeerd op Vaxholm waar we het slot konden bezichtigen en daarna konden we vanaf de boot de zonsondergang zien en Stockholm by night.
Qua schoolwerk heb ik hier alles afgerond, vorige week heb ik drie tentamens gehad, op de uitslag wacht ik nog maar in princiepe heb ik mijn minor hier gehaald. Opzich zou ik het niet eens erg vinden om een van die toetsen te herkansen want dat zou betekenen dat ik in augustus nog een keertje terug moet. Geen straf! Dus nu is het officieel mijn laatste paar dagen hier. Nog (even denken) 12 dagen voor ik naar huis ga, al hou ik het niet bij. Heb nog een aantal dingen hier die ik graag wil zien of doen en daarna is het tijd om de koffers te pakken en weer terug te vliegen. Ook weer leuk. Foto’s houden jullie van me tegoed, het zijn er intussen zo ontzettend veel geworden dat ik ze niet meer kan uitzoeken in een dagje, dus dat ga ik mooi doen als ik terug in Nederland ben.
Vi ses!
Update!
Hej hej,
Weer maar eens een berichtje vanuit Stockholm. Aangezien nogal wat mensen zich afvragen hoe het met mij is. Nou ik kan vertellen dat het erg goed gaat. Heb 4 wondjes op mijn buik, die gehecht zijn. In het begin waren deze behoorlijk pijnlijk maar sinds deze week gaat het eigenlijk erg goed. Tot mijn grote opluchting kan ik zelfs weer op mijn buik slapen (op mijn rug vond ik toch echt niet fijn). Voel het af en toe nog een beetje trekken en steken maar we mogen totaal niet klagen. De hechtingen vallen er vanzelf uit, dus daar wachten we maar op.
Verder heb ik deze week niet heel erg veel gedaan, heb al jullie adviezen over rustig aan doen heel goed opgevolgd. Knap he? Heb mijn school weer opgepakt want uiteindelijk heb ik helemaal niet zo veel gemist en komt mijn studie hier ook niet in gevaar, waar ik erg blij om ben natuurlijk!
En ik wil heel veel mensen bedanken. Voor alle kaartjes, berichtjes, mailtjes, smsjes, cadeautjes en zelfs pakketjes vol met cadeautjes en lekkere dingen die ik heb ontvangen! Voor mijn verjaardag en het beterschap gebeuren. Heel, heel, heel erg leuk. Dankjewel allemaal, ik ben er erg blij mee. Het wordt alleen wel een probleem waar we de kaartjes allemaal weg moeten zetten, zoveel plaats hebben we hier niet haha.
Ik heb ook weer een nieuw tripje geboekt (deze keer weer een leuk tripje en niet naar een ziekenhuis). Van 11 tot 13 mei ga ik naar Gotland. Een eiland zo’n 200 km van Stockholm. Eerst met de bus en daarna nog even varen met de boot. En nu hoor ik jullie denken, wat moet je daar nou weer? Nou… dat eiland is ten eerste heel erg mooi, met stranden en heel veel natuur. En daarnaast staat daar een erg beroemd gebouw wat jullie allemaal kennen. Op Gotland staat namelijk een bekende villa, Villa Kakelbont welteverstaan! Van Mevrouw Pippi Langkous, Meneer Nilson en paard Witje. En aangezien ik ook als klein meisje (en stiekem nog steeds) heel erg fan ban van Pippi kijk ik er erg naar uit om hierheen te gaan!
Daarnaast heb ik nog iets geboekt, iets waarvan ik weet dat een aantal mensen dat heel erg leuk gaat vinden. En dat is namelijk mijn vliegticket terug naar Nederland. Wij vliegen terug op zondagmiddag 10 juni! Dan zetten we rond 4 uur weer voet op Nederlandse bodem, in Eindhoven.
Kort blogje, ik zal er vanmiddag nog wat foto’s opzetten!
Hej då!
Moeders aan het woord
Zoals beloofd schrijf ook ik, Christa, (mam van Yarima) een blog over ons bezoek aan Zweden. Op zondag 1 april was het dan zover.......na 3 maanden gaan we met eigen ogen zien waar en hoe de dames Amy en Yarima leven en studeren.
Wat eraan vooraf ging.
Voordat wij naar Zweden gingen hadden we zo eens gevraagd of ze nog boodschapjes en wensen hadden vanuit nederland.......wat blijkt ja hoor die hadden ze....... FRICANDELLEN!!!!!!!! die mistte ze daar toch wel na een avondje stappen. Dus ik beloofde ze dat ik die zeker mee zou brengen, bedoel als de wensen niet groter zijn. Na de koffers gepakt te hebben,jaja de zomerkleren mochten mee gingen we zondagmiddag samen met opa en oma op weg naar het vliegveld Weeze in duitsland.
Na een vrij rustig vliegreisje van ongeveer anderhalf uur landen we en konden we meteen de bus in die ons rechtstreeks naar het centraal van Stockholm zou brengen. En ja hoor na even op haar gewacht te hebben was ze daar toch .............ons miepke. Nou en ik kan je vertellen dat je dat goed doet hoor om haar dan weer real live te zien en te knuffelen daar kan geen skype sms of email tegenop.
Na een kort metro tripje waren we bij het HUISJE van de studenten.
Het is een zoals Stan het al noemde een ''kabouterhuisje'' maar alles wat ze nodig hebben is
aanwezig. Na enige tijd was het voor ons toch wel eens bedtijd geworden was inmiddels 1.00uur dus besloten we naar ons hotel te gaan wat zo 3 km lopen was bij hun vandaan.
Maandag 2 april.
s'Morgens na het ontbijt zijn we met de metro naar het oude gedeelte van Stockholm genaamd Gamla Stan gegaan en daar door smalle straatjes gelopen, een Fika gedaan (koffie drinken) in mooie oude pandjes gegluurd naar de antiek en brocante. We hebben een prachtige kerk bekeken,langs het paleis gelopen,het kleinste beeldje van de stad gezien,natuurlijk ook flink wat fotoos gemaakt want het is een heel mooi gedeelte van de stad. Na weer een metrotripje kwamen we in het nieuwere gedeelte van de stad,een heel verschil hoor alles superhip en modern,en een winkelstraat........moet je gezien hebben. Na een hele dag kijken lopen en lopen en kijken hadden we rond 18.00 met Amy afgesproken om een hapje te gaan eten. Nou dan loop je gewoon een HAL in met alleen maar restaurantjes,je kan eten wat je wil daar,de dames kozen voor de griek, en het was een goeie hoor het eten was heerlijk.
Dinsdag 3april,
Deze morgen hebben we Yarima en Amy gevraagd om bij ons in het hotel te komen ontbijten, was niet super de luxe maar wel lekkere broodjes en die hadden ze nog niet zoveel gegeten want het brood vinden ze maar fatsig in zweden. Na het ontbijt zijn we met natuurlijk de metro want die is echt onmisbaar wil je ergens komen naar de wisseling van de wacht bij het paleis gaan kijken, nou bleek volgens Yarima dat het deze keer niet zo was als voorgaande keren dat ze er was geweest maar wat bleek de koningin had bezoek. Na weer een metrotripje gingen we naar de universiteit waar ze hun colleges volgen. Wat we daar hebben gezien, ongeloofelijk groot tis een dorp op zichzelf, ik zou een dag nodig hebben om uit te zoeken waar ik zou moeten zijn, jaja ik wel ja.
Na een lekkere lunch op de uni zijn we jullie raden het al weer de metro ingestapt om naar een supermarkt boodschappen te gaan doen,nou en ook daar weer groot groot veel veel,je kijkt je ogen uit. Nou heeft schijnt ieder metrostation een overdekt winkelcentrum daar,dus was het effe shoppen natuurlijk, terwijl pap en opa een biertje nuttigden bekeken we de winkels en we zijn daar ook niet voor niks he dus hebben ik Yarima maar een beetje verwend met wat nieuwe kleren, en een bezoekje aan de kapper gebracht om haar haar eens lekker te laten knippen,nou dat was een verschil!!!!!!!!!!
Woensdag 4april,
Deze morgen zijn we begonnen met een ontbijt bij Amy en Yarima thuis. We hadden al uitgecheckt in het hotel en onze koffer meegenomen naar hun waar nog het nodige ingepakt moest worden om weer mee terug te nemen naar nederland. Want skipak en snowboots is nu niet meer nodig,de warme sokken kunnen mee en ook de electrische deken hebben we mee ingepakt. Na deze bezigheden hadden we nog een aantal uurtjes de tijd om iets te ondernemen,dus zijn we weer de metro ingestapt
en naar Gamla Stan gegaan om vervolgens met de boot naar het groene eiland van Stockholm te varen. Daar aangekomen, ook weer een beauty hoor dit eiland,konden we aan de natuur zien dat deze net onder de sneeuw vandaan komt,alles is daar toe aan flink wat zonneschijn. We hadden besloten om ook het Vasa Museum een bezoekje te brengen. Ik denk nou gaan we effe een bootje bekijken he............ Nou phoe phoe das is zeeeeeer de moeite waard echt een aanrader als je in de buurt ben om daar te gaan kijken. Wij vonden dit allemaal erg mooi vooral het houtsnijwerk aan de achterkant van het schip.
Tja en toen kwam het he...........
We moesten weer afscheid gaan nemen.........
Wij gingen weer de bus in naar het vliegveld om rond 21.00uur weer de lucht in te gaan op weg naar Nederland.
We kijken nu terug op een paar fijne dagen Stockholm,hebben veel gezien op korte tijd maar daar hadden we dan ook een perfecte gids voor,we komen in mei zeker nog een keer terug,de vlucht is al geboekt. Ook nu we weer thuis zijn en over alles een beetje nadenken beseffen we dat het echt supersuperknap is hoe Amy en Yarima zich op korte tijd hun weg weten te vinden in Zweden.
We wensen ze nog een mooie tijd daar in Zweden en niet onbelangrijk veel succes met jullie studie.
Zoals de zweden zeggen vi ses..................
En dan komt er ook nog een klein berichtje van Yarima zelf achteraan want ik heb weer een nieuw tripje gemaakt. Deze had ik vantevoren eens een keer niet geboekt. Eten en drinken is inbegrepen ne het reisje werd betaald door Zilveren Kruis Achmea. Het resort heet St. Göran, klinkt leuk maar het is een ziekenhuis. Een paar weken gelezen was is ik ziek maar dacht ik, ach dat gaat weer wel over. Totdat... ik een beetje geel begon te zien. Waarop ik afgelopen maandag heb besloten hier eens naar een dokter te gaan. Ook in Zweden kennen ze een tweede paasdag en uit nood ben ik maar naar de Spoed Eisende Hulp gegaan in het ziekenhuis hier.
Dat bleek geen verkeerde keuze want die middag lag ik hier in een bed op de afdeling tussen de bejaarden. Amy kwam een pyjama brengen en ik moest blijven. En daar lig ik nog steeds op de dag van vandaag. Gisteren ben ik geopereerd aan mijn galblaas, die is eruit gehaald. Is wel een beetje pijnlijk en ben nog behoorlijk moe maar verder dan dat gaat het prima met me! Waarschijnlijk mag ik morgen terug naar huis. En kan ik thuis mijn verjaardag vieren! Met 4 gaten in mijn buik, dat dan weer wel.
Vi ses!
P.S. Op nieuwe foto's moeten jullie nog even wachten, volgende keer zet ik er weer een aantal op!
Tripje en bezoek!
Hallo lieve volgers,
Het is alweer een heel eind geleden sinds dat jullie wat van me gehoord hebben, sorry daarvoor. Het is hier ook zo druk! De laatste blog was een reisje Lapland, en nu kan ik vertellen over een reisje Estland. Op dertien maart ben ik vertrokken voor een tripje naar Tallinn, de hoofdstad van Estland. We vertrokken savonds om kwart voor 6 met…. de boot! De hele nacht varen en dan zouden we de volgende ochtend rond 10 uur in Tallinn zijn. En wat voor een boot dat het was! Nu had ik natuurlijk geen roeibootje verwacht maar dit was toch ook wel het andere uiterste. Titanic was er niks bij. Alles wat je maar kan bedenken was aan boord, restaurants, bars, discotheek, tax free shoppen en zelfs een sauna! En omdat alles tax free was (en hier in Stockholm de alcohol zo duur is) moesten we daar wel even gebruik van maken en een aantal cocktails drinken! Laat ik zeggen dat het een geslaagde avond was.
En zoals gezegd arriveerden we de volgende ochtend in Tallinn. Dit is trouwens een erg kleine stad, heeft zo’n 400.000 inwoners en dit is meteen een derde van alle mensen in Estland. De stad bestaat uit twee delen, Toompea, de domberg en het lagere gedeelte. Verder is de stad vooral heel erg oud, uit de middeleeuwen en dat zie je nog steeds heel erg goed. ALLES is middeleeuws en oud. Omdat het zo klein is hebben we wel veel dingen kunnen zien zoals: de Alexander Nevsky kathedraal, een orthodoxe Russische kerk, de drie zusters (drie middeleeuwse huizen die naast elkaar staan), het Raadhuisplein en de oude stadsmuren van Tallinn.
Smiddags zijn we gaan lunchen in het restaurant ‘Olde Hansa’ waar alles in middeleeuwse stijl is. Kleding van de obers, borden, bestek enz. Er was zelfs geen electrischiteit. Ik had kip besteld en ja, middeleeuws, dan krijg je dus kippenpoten met een aantal goedjes ernaast gekwakt waarvan ik niet eens wist wat het was. Het bord zag er niet uit maar het was toch best wel lekker.
Rond vier uur smiddags moesten we weer terug zijn bij de boot om aan de terugreis naar Stockholm te beginnen. Weer een nachtje varen dus. Maar het was nog lang geen tijd om naar bed te gaan dus besloten we nog maar even van de luxe te genieten en een bezoekje aan de sauna te brengen! Heerlijk relaxed. Daarna nog even naar de bar geweest waar een show met dansers werd opgevoerd en daarna vielen de oogjes toch echt dicht. Om 11 uur sochtends was ik weer thuis.
Afgelopen weekend heb ik weer bezoek gehad! Op vrijdag avond arriveerde Ingeborg vanuit Nederland, en op zaterdagavond kwam Femke aan! Echt heel heel heel erg gezellig! Veel gedaan in de dagen dat ze hier waren; in de oude stad, Gamla Stan, rondgelopen, de wisseling van de wacht gezien, winkelen, een tripje naar te top van het Globen stadion gemaakt, het Vasa museum bekeken, naar een optreden geweest, bij de Irish pub wat gedronken, uit eten geweest, een rondleiding in het Stadshuis, een tripje naar het koninklijk paleis. Eigenlijk te veel om op te noemen!
Eind deze week staat er weer een tripje op het programma, en ja ik hoor jullie al denken ‘het houdt ook nooit op’. Vrijdag ga ik naar Letland, naar de hoofdstad Riga. Ook weer een tripje van ‘maar’ drie dagen met de boot. En dan krijg ik zondag weer bezoek, en deze keer wel van Paps, Mams, Opa en Oma! Ik heb er zin in!
Vi ses!
Lapland!!
Hallo lieve lezers,
Omdat ik van mams hoor dat jullie allemaal om de volgende blog zeuren issie hier dan eindelijk: De Lapland blog! Vorige week woensdag ben ik om half 2 smiddags met de bus vertrokken richting het nog hogere noorden. Maarliefst 18 uur in de bus vertoeven. Met eten voor een heel weeshuis, een opgeladen mp3 speler en een boek ging de reis beginnen.
Rond etenstijd hadden we de eerste stop, om juist ja, te eten. Savonds rond een uur of elf kregen we nog even een pauze om de beentjes te strekken en daarna hebben we nog een filmpje gekeken. Daarna was het toch echt de bedoeling dat je ging slapen… Juist ja, als een Aviko kreukelfrietje. Geen beginnen aan, ik denk dat ik in heel de nacht zo’n 2 uurtjes geslapen heb. Het was trouwens een behoorlijk enge rit, aangezien er nogal veel sneeuw ligt (ik denk niet dat ik ooit in mijn leven zo veel sneeuw heb gezien!) en de wegen zijn nogal smal. De buschauffeur maakte het allemaal niks uit, en reed er gewoon met 100 km/h overheen, een bocht naar rechts? Glijden!! Ongelofelijk, maar hier doodnormaal denk ik.
Om 8 uur sochtend kwamen we aan in Kiruna, een stadje wat bekend staat om de grootste ijzermijn ter wereld. Eerst ontbeten in ons hostel en daarna onze kamer van dichtbij bekeken, 2 stapelbedden, onze kamergenoten waren een Chinees en.. een Nederlander! Haha. Besloten toch maar even een uurtje in bed gaan liggen want om 12.00 stond de taxi klaar om onze eerste excursie te doen. Honden slee tocht en sneeuw scooter ritje! Eerst moest je jezelf in een michelin mannetjes motor pak heisen, met zoveel gewatteerde stukken dat het erg moeilijk werd goed te bewegen. Maargoed wij hoefden niet te bewegen, dat mochten de hondjes doen. Met 4 mensen op een slee, en een gids. De hondjes stonden al enorm te blaffen en blijkbaar betekende dat dat ze wilden gaan.
Nou wat is dat cool! Erg hard gaat het niet maar erg cool dat 12 honden een slee kunnen trekken, zelfs bergop is geen probleem. En wat een mooi uitzicht! Alles om ons heen was een grote WITTE! vlakte. De hondjes hebben zeker een uur gerend en werden toch wel een beetje moe, dus hadden we een pauze bij een tentje waar we koffie kregen. Daarna was het tijd om op de sneeuwscooter te gaan, helm op, instuctie lesje en gaan. De instructieles kwam er eigenlijk op neer, er is een pad en daar moet je op blijven, het is heel simpel, alleen met je rechterhand de gas inhouden en niet te snel gaan. Nou zo gezegd zo gedaan. Of toch niet?
Ik geloof niet dat dit voor mij was weggelegd, er was inderdaad een pad…. En wie presteerd het om daar vanaf te raken? Juist ja, Yarima Gommers. En niet zo’n beetje ook. Bij een flauw bochtje naar rechts ging het even mis en belande ik samen met mijn meerijder Susi in de sneeuw, opzich niet zo erg, behalve dat de sneeuw zeker 1,5 meter diep was! Scheef op onze sneeuwscooter er net niet afvallend bleven we wachten tot de gids ons kwam redden. ‘Stuur maar gewoon naar rechts’ ‘JA HALLO meneertje, ik val hier bijna om met sneeuwscooter en al, en ik doe dit niet elke dag!’ ‘Kom er dan maar af, dan doe ik het wel’ Ook makkelijker gezegd dan gedaan, dan maar eraf duiken! En de diepe sneeuw in. Weer opstaan was iets moeilijker met ons maanmannetjespak en 1,5 meter sneeuw met niks om aan vast te pakken… Niet mijn meest charmante moment, geloof dat het leek alsof ik aan het zwemmen was, ben blij dat daar geen foto’s van gemaakt zijn!
Savonds zaten we met een groepje wat te drinken in het hostel todat ik even iets uit mijn kamer wilde halen en onze lieftallige Chinees tegenkwam die zei: Heb je het gezien?! Heb ik wat gezien? Het Noorderlicht!! Dat meen je niet! Wij zaten met een fles wijn in een kamer zonder ramen en hebben het noorderlicht gemist! We baalden als een stekker want we hadden van iemand anders gehoord dat diegene twee weken in Lapland was geweest, en het in totaal 1x gezien heeft, en wij waren hier maar 3 dagen! Dus ons ski pak aan en buiten gaan staan (automatische koeling voor ons flesje wijn). Heel vaag zagen we misschien een groen streepje in de lucht, maar het echte noorderlicht zoals we op foto’s kennen hebben we niet gezien, jammer!
Op dag nummer twee moest onze bagage weer in de bus en gingen we op naar het ijshotel in Jakkasjärvi. Dacht dat dat niet zo groot was maar dat bleek niet waar te zijn. Ik denk dat er wel meer dan 50 kamers waren, een bar, een hal en zelfs een kerk. Er liep zelfs een bruidspaar voorbij, wel koud denk ik in zo’n jurk aangezien daar niet echt thermo ondergoed onder kan. Nu was het tijd om naar een Sami familie met rendieren te gaan. Eerst in een hutje bij het vuur gezeten zodat we konden horen wat de Sami’s zo allemaal doen. EN een stukje rendiervlees kunnen proeven, net rookvlees. Ook kregen we rendier boillon en moet zeggen, vies was het niet. We mochten ook nog even naar buiten om de rendieren te voeren. Goede combi he, eerst opeten dan voeren. Een soort gras/mos en ze hadden behoorlijk honger! De busreis werd vervolgd naar Abisko, nog noordelijker. Waar we savonds een BBQ hadden. Ook nu hebben we weer erg vaag een glimpje Noorderlicht gezien, maar duidelijk was het niet.
Op dag 3 zijn we naar Narvik (in Noorwegen) gegaan, het was nog de vraag of we konden vertrekken aangezien het weer behoorlijk slecht was. Er is daar 1 (smalle) snelweg en als het hard waait, sneeuwt of regent wordt deze zonder pardon afgesloten. Te begrijpen aangezien deze weg werd bedekt door zo’n 1,5 centimeter IJS. We zijn veilig aangekomen en hadden twee uur om het stadje te bekijken. Het enige waarom het bekend staat is de ijsvrije haven dus zijn we die maar gaan bekijken. Daarna de bus weer in om terug te rijden naar ons hostel, een straf was het niet want het uitzicht vanuit de bus is geweldig. We hadden een dubbeldekker bus en zaten voorin, bij het raam en hadden dus perfect uitzicht.
Savonds stond er een sauna bezoekje op het programma. En als je in Lapland bent moet je natuurlijk ook even een koud ijsbadje nemen. Doen we dat in nederland met ijsblokjes, doen ze dat in Lapland gewoon met een wak in het meer. Laddertje erin en klaar. En ja, aangezien je maar 1x in Lapland bent, moet je dat natuurlijk ook proberen. Deur van de sauna open en zo hard mogelijk rennen want mijn god wat was dat koud, nog niet eens aan je lichaam maar aan je voeten! Aangezien we nog zeker 300 meter moesten rennen tot het gat, in de sneeuw. Ik dacht dat mn voeten eraf gingen vallen zo’n pijn deed het. Erg raar dat het water dan juist heel fijn aanvoelt! We werden wel erg raar aangekeken aangezien er een aantal mensen aan het langlaufen waren (in dik skipak welteverstaan) en er ineens gillende meiden in bikini voorbij kwamen gerend.
Toen we terug liepen van de sauna was het er dan toch echt, mooier dan ik had verwacht. Het Noorderlicht! Felgroene strepen aan de hemel die verspringen als een melodie, heel heel heel erg mooi. Helaas heb ik ze niet goed op foto kunnen krijgen met mijn huis tuin en keuken foto toestelletje, maar ja in real life is natuurlijk toch beter! Een betere afsluiting konden we niet hebben.
De volgende dag moesten we om 1 uur weer in de bus zitten dus besloten we deze ochtend nog even een wandelingetje te maken naar ‘De Poorten van Lapland’, twee bergen waar de zon in opkomt (dachten de mensen vroeger). Voor mij was het gewoon een mooi uitzicht. Om 1 uur zoals gezegd de bus weer in, voor weer 18 uur in de kreukelhouding. Met drie stops deze keer want op de poolcirkel staat namelijk een heel mooi toeristisch bord waar natuurlijk even een fototje van gemaakt moest worden! Om 8 uur sochtends (en weer amper twee uur slaap) waren we terug in Stockholm, en ik kan terugkijken op een heel mooi reisje dat ik voor geen goud had willen missen!
Vi ses!
p.s. Ik heb mijn eerste tentamen gehaald, en wel ‘Zweeds niveau 1’. Heb me meteen ingeschreven voor cursus 2, als ik straks terug kom spreek ik vloeiend zweeds! (AHUM)
Een weekje vanuit een ander perspectief
Deze week heb ik de eer gekregen (dankzij Christa Gommers) om de blog van de week te schrijven. Ik ben de Stan uit de vorige blog en ik ga hier nu een verhaaltje opzetten over wat we deze week allemaal uitgespookt hebben.
Nou waar gaan we beginnen. Maandagavond tegen een uurtje of 8 ben ik op Stockholm centraal aangekomen en niet veel later kwam Yarima aangelopen. We hebben ervoor gezorgd dat ik een weekje met het openbaar vervoer kon reizen en toen gingen we op weg naar het '' Kabouterhol''. Daar eenmaal aangekomen zaten Amy en 2 vriendinnen (Elle en Jeske) die er ook op bezoek waren al op me te wachten met een warm ontvangst. Omdat het natuurlijk nog lang geen bedtijd was en we 6 weken vol gebeurtenissen moesten inhalen zijn we even een wijntje gaan drinken (die hier echt te duur zijn!!). Hierna hebben we thuis nog een poging tot film kijken, maar halverwege lagen we beide al te slapen.
Dinsdag zijn we met zen vijven naar het '' Vasa Museum'' gegaan, dat bekend staat om het schip dat vlak na uitvaart al gekapseisd is en na 333 jaar weer van de bodem van de zee gevist is. Het schip is voor 95% origineel en staat echt BAM voor je neus als je binnenkomt. Je kan het hele schip bekijken maar helaas kan je het niet betreden (tot mijn grote teleurstelling) Om 4 uur hadden Amy en Yarima een lesje Zweeds die ik NATUURLIJK ook even moest volgen. Ik kon goed zweeds praten, alleen het onthouden ging wat moeilijker haha.
Daarna zijn we met Eva, een meisje uit hongarije die nederlands in Nederland heeft gestudeert, wat gaan eten en drinken. Het was een vriendin Judith, een studiegenoot van Yarima en Amy, die haar even kwam bezoeken. Na een lekkere griekse maaltijd zijn we een irish pub in gedoken waar Judith zich later bijvoegde. Uiteindelijk was het tijd om de metro te nemen en hebben we met zen vijven hier nog even wat gekletst en gedronken, omdat om 12 uur Elle jarig was. Na de zweedse versie van '' Lang zal ze leven'' en wat glaasjes likeur 43gingen we slapen. Yarima en ik keken onze andere helft van de film eerst af, want die moest afgekeken worden.
De woensdag.... hebben we eerst heerlijk uitgeslapen en de groep erna gesplitst. Elle, Jeske en Amy gingen naar het Theehuis, en wij shoppen. we hebben de winkelstraten van Stockholm natuurlijk afgeslenterd, en met resultaat thuis gekomen. In de avond hadden we gereserveerd bij een tapasrestaurant om Elle's verjaardag te vieren. Met de tafel vol wijn en heerlijke tapas is dit zeker gelukt. Wat Elle echter niet wist is dat Yarima en ik haar een klein cadeau hadden gekocht voor haar verjaardag. Dit werdt natuurlijk van harte ontvangen, omdat er een cadeaukaart van de h&m in zat. Toen onze buiken vol waren gingen we stappen in de viper room. De studentenkroeg. We hebben ons die avond goed geamuseerd (ondanks dat het bier niet te zuipen was!) (Commentaar van Yarima: Drink dan gewoon wijn!) en natuurlijk hebben we tot in de vroege uurtjes gefeest. Eenmaal thuis verlangde iedereen ook gewoon naar z'n bed!
Donderrrrrdag... was een rustiger dagje. We sliepen uit en Yarima en Amy hadden les. Jeske en Ellen glipten er ook tussenuit, en ik bleef thuis wachten tot iedereen weer thuis kwam. Tot ik een smsje van Yarima kreeg of ik zin had om een fika te houden met haar en Rachel, een vriendin van Yarima. Dus ik me snel aangekleed, en de rituelen die daarbij horen om als een dolle in de metro naar de uni te stappen. We hebben eeen aardige tijd gezellig wat gedronken en gekletst, maar toen was het toch echt tijd om te gaan. We moesten nog eten en we hadden afgesproken naar de bios te gaan. Thuis had Amy lekkere wraps klaargemaakt die al voor ons klaarstonden, waarna we mooi op tijd door konden naar de bioscoop.
Extremely loud but incredebly close, dat was de film waar we heen gingen. Schitterende film, iets anders valt er niet te zeggen. Thuis weer aangekomen hebben we met zen vijven nog wat gedronken (Ja zo lijkt het wel alsof we allemaal veel drinken, maar dit valt reuze mee!!) en zijn we na wie is de mol terugkijken, gaan slapen.
Dan zijn we alweer bij de Vrijdag! Die helemaal in het teken van het Zweeds tentamen van Yarima en Amy stond, Amy was al vroeg de deur uit om op de uni te gaan studeren en Yarima bleef hier om te leren. Jeske en Elle waren shoppen. Rond een uur of 4 ging Yarima naar de uni en niet veel later kwamen Elle en Jeske alweer thuis. Die gingen uit eten samen met Amy, en ik met Yarima zodra ze klaar was. Rond een uurtje of 8 kwamen we met grote honger bij een heerlijk italiaans restaurant aan, Die we na een tijdje weer met volle buiken verlieten.
Thuis waren de 3 dames al aan het drinken en spelltjes spelen, BEN IK EEN BANAAN.. dat hebben we nog de hele avond gespeeld tot laat in de nacht. En ook hier eindigde de dag met een lekker bezoek aan ons bedje.
GISTEREN zijn Jeske en Elle vertrokken, weer terug naar nederland. Toen waren we nog maar met 3. Yarima en ik zijn naar een open luchtmuseum/dierentuin gegaan genaamd Skansen, en Amy bleef thuis nog wat huiswerk maken. Het museum ging over het oude zweden hoe ze vroeger leefden. EN in de dierentuin zaten wat zeehonden, wolven, rendieren, en andere scandinaische beeste. NA een hele wandeling zijn we er in een reptielenhuis/aquarium gegaan, waar slangen spinnen visjes en krokodillen zaten. We hebben beide onze angst overwonnen en een slang geaaid, en zijn met volgens Yarima 2 dode krokodillen op de foto gegaan, kort gezegd een heleboel in een kleine tijd! savonds hebben we hier thuis gekookt en zijn we thuis gebleven, lekker film gekeken en een rustige avond gehad. dit was ook de eerste keer dat we op tijd naar bed gingen:P
EN nu is het vandaag, zit ik hier de blog te typen, we hebben vandaag lekker uitgeslapen en vanavond hebben we een international diner, waar we met allemaal andere studente uit all over the world gaan eten:) ik kijk er naar uit want zoeits lijkt me echt gaaf!
Morgen ga ik weer op tijd de bus in en vlieg ik helaas weer naar nederland om daar mijn schoolleventje weer op te pakken, :p
ik heb hier een heerlijke week gehad. Maar ben stiekem ook wel blij naar huis te gaan, en lekker in bad te gaan liggen (dat heeft deze retro badkamner hier niet)
Er gaan de komende tijd nog veel bezoekjes hierheen komen las ik al, dus ik wens iedereen die komt een fijne tijd hier!
EN DIT IS VOOR CHRISTA. AANGEZIEN IK NU EEN BLOG GESCHREVEN HEB, VERWACHT IK NATUURLIJK HETZELFDE VAN JULLIE ALS JULLIE HIER DIE PAAR DAGEN ZIJN!
VI SES!!!
Stan
5 weken!
Hej Hej!
Nou vandaag vier ik een jubileum. Zit hier alweer 5 weken en het gaat zo snel dat het nog maar twee weken lijkt. Krijg veel vragen of ik hier al gewend ben en het antwoord is ja. Alles gaat nu eigenlijk wel z’n normale gangetje.
En dan nu eerst zoals beloofd de uitslag van de ijshockey wedstrijd, helaas heeft Zweden verloren met 1-2, na 3 keer 20 minuten spelen was het 1-1 maar er moest een winnaar zijn dus werd er extra tijd gespeeld met uiteindelijk penaltys. Een leuke wedstrijd was het wel. Wat er in de films gebeurd, gebeurd in het echt ook, het zijn net kleine kinderen. Elkaar tegen de muur duwen of elkaar laten struikelen het is volkomen normaal. En als je dat echt iets doet wat niet mag, moet je twee minuten in de strafhoek zitten.
Intussen ben ik zelf ook wezen schaatsen hier want mijn schaatsen zijn vorige week aangekomen vanuit Nederland (samen met een zak trekdrop (die intussen alweer op is)). En ik moet zeggen dat het niet verkeerd ging, heb het ijs niet vandichtbij bekeken dus dat is mooi.
Het plan was om afgelopen zaterdag een boottochtje rond de eilanden te gaan maken met twee meiden MAAR dat liep even anders. We konden de boot niet vinden. Dag boottocht. Wel heb ik intussen de beroemde wisseling van de wacht gezien. Heel gedoe zeg. En heb ik een wandeling door het oude stadscentrum gemaakt die in mijn reisgidsje aangegeven stond. Wanneer die geschreven is weet ik niet, maar intussen is er behoorlijk wat veranderd en ben ik dus ongeveer 5 keer verdwaald. Nouja echt verdwalen kan je hier niet maar laten we zeggen; van de route afgeweken.
Zaterdag hadden we een ‘Welcome to Sweden Dinner’ handig als je hier al 5 weken zit. En kregen we typisch zweedse dingen te eten. Kortom: kötbullar, zweedse gehaktballen. Met aardappelen, zalm, lignonberry jam en saus. En als toetje chocoladetaart..... Of dat zweeds is vraag ik me af, maar het was wel lekker. En bij een zweeds diner horen SNAPS met liedjes. Mochten jullie je zweeds willen oefenen raad ik jullie aan met dit liedje te beginnen en te zingen zo hard als je kan:
http://www.youtube.com/watch?v=XOmrJk3M6HQ
Deze week staat er verder niet zo heel veel op de planning, vanaf dit weekend krijgen we bezoek. Twee vriendinnen van Amy komen zaterdag aan en maandag komt Stan voor een week! (Ik schrijf dit onder dwang maar heb er natuurlijk heel erg veel zin in!) En moet ik dus maar eens gaan bedenken wat we in die week allemaal gaan doen behalve stappen en shoppen haha.
Ik hoor van ons pap en mam dat stieken toch wel veel mensen deze blog lezen terwijl ik dacht dat het er maar een paar waren. Toch wel leuk om te horen dat jullie me allemaal volgen en te horen hoe het in Nederland gaat.
Vi ses!
P.s. Ik zal er ook weer eens wat foto’s opzetten ;)